පුංචි කාලෙ බලපු කාටූන්

පල්ලෙහා දාල තියෙන්නෙ මම පුංචි කාලෙ ආසාවෙන් බලපු කාටුන් කීපයක්. "දොස්තර හොඳ හිත", "පිස්සු පූසා", "හා හා හරි හාවා", "ගලිවරයන්ගේ සුවිසැරිය" වගේ මම තවමත් ප්‍රිය කරන කාටූන් කීපයක වීඩියෝ කීපයක්. මේවා බලද්දි ආපහු පුංචි කාලෙට යන්න හිතෙනව.

මේවයින් දැන් ඉදල හිටල හරි පෙන්නන්නෙ "පිස්සු පූස" විතරයි. ඒකත් දැන් ගොඩක් කාලෙකින් පෙන්නුවෙ නෑ. දැන් ඉන්න ළමයින්ට මේ වගේ කාටූන් එකක් රස විදින්නත් බැරිව ඇති. ඊටත් වඩා මේව පෙන්නුවත් බලන්නත් වෙලාවක් නැතුව ඇති. මේ කාටූන් අයිති වෙන්නෙ ටයිටස් තොටවත්ත මහත්මයාගෙ යුගයට. ඒ මහත්මයා අඩු තාක්ෂණයක් තිබ්බ ඒ කාලෙ කරපු වැඩ ටිකවත් තාක්ෂණය අතින් ගොඩක් දියුණු දැන් කාලෙ කෙරන්නෙ නැහැ කියලයි මට හිතෙන්නෙ. දැන් ළමයි වෙනුවෙන් රූපවාහිනී නාලිකාවල ප්‍රචාරය වෙන වැඩසටහන් එච්චර ජනප්‍රිය වෙන් නැත්තෙ ඒ නිසා වෙන්න ඇති. එදාට වඩා රූපවාහිනී නාලිකා බහුල අද කාලෙ හරි නම් වෙන්න ඕන ගුණාත්මක බවින් ඉහල වැඩසටහන් වැඩියෙන් නිෂපාදනය වීම. ඒත් දැන් වෙන්නෙම පුළුවන් තරම් කසිකබල් ටෙලි නාට්‍යය නිෂ්පාදනය වීම. ටයි මාමා අංශභාග රෝගයට ගොදුරු නොවී හිටියනම් තවත් අළුත් නිර්මාණ අපිට දැක බලා ගන්න තිබුණා.

කාටුන් නොවුනත් "රොබින්සන් අන්දරය", "මායා බන්ධන" වගේ වැඩසටහනුත් දරුවන් අතරේ ඒ දවස්වල හොඳට ජනප්‍රිය වුණා. මේ කාලෙ ජනප්‍රිය වෙච්ච කාටුන් එක තමයි "ටිං ටිං". මේ අපි පහේ, හයේ පංතිවල හිටපු කාලෙ. මේව අතුල රන්සිරිලාල් මහත්මයාගෙ වැඩ.

පස්සෙ කාලෙක සිරසෙන් කරපු "සූර පප්පා" අතිශයින් ජනප්‍රිය වුණා. ඒ වගේම "කව්ද බෝයි" වගේ කාටුන් එහෙමත් ටිකක් ජනප්‍රිය වුණා. මේව ගියේ මම O/L, A/L කරන කාලෙ.



කව්රුහරි කෙනෙක් ටයි මාමා හඬ කවපු කාටූන් මිලදී ගන්න පුළුවන් තැනක් දන්නවනම් කියල යන්නත් අමතක කරන්න එපා.